Cette page rassemble des archives retrouvées de l’exposition présentée à la Galerie L’Œil (Bruxelles) début 1990. Les documents évoquent un univers où la ville apparaît en filigrane, où la construction demeure présente, et où le bleu (notamment le cobalt) s’impose comme une couleur de prédilection. Le triptyque “Bruxelles – Paris – Moscou” traverse aussi l’ensemble, comme une signature d’époque.
Deze pagina bundelt teruggevonden archieven van de tentoonstelling in de Galerie L’Œil (Brussel) begin 1990. De documenten roepen een wereld op waarin de stad als watermerk aanwezig is, waarin de constructie blijft meespelen, en waarin blauw (met name kobaltblauw) als voorkeurskleur opduikt. Ook het drieluik “Brussel – Parijs – Moskou” loopt door het geheel als een typische verwijzing naar die periode.
This page gathers recovered archives from the exhibition presented at the Galerie L’Œil (Brussels) in early 1990. The documents evoke a universe where the city appears implicitly, where construction remains present, and where blue (especially cobalt) imposes itself as a color of choice. The triptych "Brussels – Paris – Moscow" also runs through the whole, like a signature of the era.
(Archives : photos de documents. Cadrage et couleurs peuvent varier selon les prises de vue.) (Archief: foto’s van documenten. Kadrering en kleuren kunnen variëren naargelang de opname.) (Archives: photos of documents. Framing and colors may vary depending on the shots.)
Dates & Vernissage Data & Vernissage Dates & Opening
19/01/1990 → 07/02/1990
Vernissage-cocktail le vendredi 19 janvier (18:00 → 21:00) Vernissage-cocktail op vrijdag 19 januari (18:00 → 21:00) Opening cocktail on Friday, January 19 (6:00 PM → 9:00 PM)
Lieu Plaats Location
Galerie L’Œil
Rue Ravenstein 7 — 1000 Bruxelles
Cliquez sur les images pour les afficher en haute résolution. Klik op de afbeeldingen om ze in hoge resolutie te bekijken. Click on the images to view them in high resolution.
L'Affiche & Le Flyer De Affiche & De Flyer The Poster & The Flyer
L'identité visuelle de l'exposition repose sur une utilisation forte du bleu cobalt, couleur de prédilection de l'artiste à cette époque. Le flyer original invitait au "vernissage-cocktail" du 19 janvier 1990.
De visuele identiteit van de tentoonstelling berust op een sterk gebruik van kobaltblauw, de favoriete kleur van de kunstenaar in die tijd. De originele flyer nodigde uit voor de "vernissage-cocktail" op 19 januari 1990.
The visual identity of the exhibition relies on a strong use of cobalt blue, the artist's color of choice at that time. The original flyer invited to the "opening-cocktail" on January 19, 1990.
Françoise Sbille
BRUXELLES - PARIS - MOSCOU
Peintre autodidacte né en 1960, Michel Marinus est avant tout un artiste bien dans son époque. Loin de ces peintres tourmentés, déchirés, il préfère des thèmes contemporains où la ville apparaît en filigranes.
C’est dans un tourbillon de rose et de gris que se promène la femme au visage bleu. Car sur sa palette, le bleu de cobalt est une couleur de prédilection. Bleues aussi sont ces pierres peintes par touches et qui se dressent gigantesques dans son univers infini.
En 1990, Michel Marinus a choisi de célébrer la perestroïka à sa façon. Nous le suivons avec plaisir et délectation dans son univers passionné.
Levons tous notre coupe pour saluer cet artiste talentueux... “na zdarovié” Michel Marinus !
BRUSSEL - PARIJS - MOSKOU
Autodidactisch schilder, geboren in 1960, is Michel Marinus vooral een kunstenaar van zijn tijd. Ver van die gekwelde, verscheurde schilders verkiest hij eigentijdse thema’s waarin de stad als watermerk opduikt.
In een wervelwind van roze en grijs wandelt de vrouw met het blauwe gezicht. Want op zijn palet is kobaltblauw een favoriete kleur. Ook blauw zijn deze stenen, met toetsen geschilderd, die reusachtig oprijzen in zijn oneindige universum.
In 1990 heeft Michel Marinus ervoor gekozen de perestrojka op zijn manier te vieren. Wij volgen hem met plezier en verrukking in zijn gepassioneerde universum.
Laten we het glas heffen om deze getalenteerde kunstenaar te groeten… “na zdarovié”, Michel Marinus!
BRUSSELS - PARIS - MOSCOW
A self-taught painter born in 1960, Michel Marinus is above all an artist comfortable in his time. Far from those tormented, torn painters, he prefers contemporary themes where the city appears implicitly.
It is in a whirlwind of pink and gray that the woman with the blue face walks. Because on his palette, cobalt blue is a color of choice. Blue also are these stones painted in strokes and which stand gigantic in his infinite universe.
In 1990, Michel Marinus chose to celebrate perestroika in his own way. We follow him with pleasure and delight in his passionate universe.
Let us all raise our glasses to greet this talented artist... "na zdarovié" Michel Marinus!
Jacques Collard
(…) Bien qu’il soit autodidacte, c’est incontestablement la peinture qui constitue sa voie royale. La couleur en effet, transcende sans pour autant dominer absolument comme il en arrive chez ceux qui pour elle délaissent la construction.
Ses toiles sont toutes, fortement architecturées. Mais une palette solaire les fait éclater non pas à la manière d’un coup de clairon comme il en arrive chez les Flamands ou les fauves slaves, mais dans une délicatesse de nuances toute latine, celle d’un Matisse ou d’un Martial Raysse.
Les murs s’écroulent, les cultures fusionnent. La peinture de Michel Marinus tend à nous faire connaître le nouveau visage du monde, un nouveau monde qui ne peut que nous charmer et donner un sens à la vie.
(…) Hoewel hij autodidact is, staat buiten kijf dat de schilderkunst zijn koninklijke weg vormt. Kleur overstijgt immers, zonder daarom absoluut te domineren zoals bij degenen die daarvoor de constructie verwaarlozen.
Zijn doeken zijn allemaal sterk architecturaal opgebouwd. Maar een zonnig palet laat ze openbarsten, niet zoals een trompetstoot zoals bij de Vlamingen of de Slavische fauvisten, maar in een volledig Latijnse fijnheid van nuances, die van een Matisse of een Martial Raysse.
De muren storten in, culturen versmelten. De schilderkunst van Michel Marinus neigt ertoe ons het nieuwe gezicht van de wereld te laten kennen, een nieuwe wereld die ons alleen maar kan bekoren en zin kan geven aan het leven.
(…) Although he is self-taught, painting is unquestionably his royal road. Color indeed, transcends without however dominating absolutely as happens with those who for it abandon construction.
His canvases are all, strongly structured. But a solar palette makes them burst out not like a bugle call as happens with the Flemings or the Slavic Fauves, but in a wholly Latin delicacy of nuances, that of a Matisse or a Martial Raysse.
Walls crumble, cultures merge. The painting of Michel Marinus tends to make us know the new face of the world, a new world that can only charm us and give meaning to life.
Autres documents d'époque Andere documenten uit die tijd Other period documents
Visuels et extraits de la brochure de l'exposition reprenant le triptyque thématique.
Beelden en fragmenten uit de tentoonstellingsbrochure met het thematische drieluik.
Visuals and excerpts from the exhibition brochure featuring the thematic triptych.
